Nieuwsbrief 34 - Maart 2015
VerzamelaarsVerhalen – Martijn Le Coultre over de waarde van zijn affiches:

'Het is wat de gek ervoor geeft'

Sommigen worden ermee geboren: verzamelaarsbloed. Dat geldt zeker voor Martijn Le Coultre, die als klein jongetje al van alles en nog wat spaarde. "Dat begon met suikerzakjes, sigarenbandjes en speldjes", vertelt hij. "Na verloop van tijd kwamen daar postzegels bij. Tot op een dag bleek dat een bijzondere postzegel uit mijn collectie niets waard was omdat er één tandje miste. Dat was een grote teleurstelling. Niet zozeer financieel, maar omdat ik nog altijd niet begrijp waarom één tandje zo'n groot verschil maakt."

Gelukkig werd hij al snel geprikkeld om een andere verzameling aan te leggen. Halverwege de jaren '70 deed hij wat klusjes voor een tante uit Blaricum. Als beloning mocht hij een affiche uitzoeken uit de nalatenschap van zijn oom. "Ik koos voor 'Etoile du Nord' van A.M. Cassandre en beging meteen een doodzonde: ik prikte het met punaises op de muur van mijn slaapkamer."

Weinig belangstelling

Hoewel het affiche het niet heeft overleeft – "Het hing ook nog in de volle zon, omdat het dan mooier uitkwam en de scheurtjes had ik gerepareerd met plakband" – markeert 'Etoile du Nord' het begin van zijn passie. "Daarin was ik een van de weinigen in Nederland. Voor werk uit de jaren '20 was weinig belangstelling en recente affiches werden zelfs als oud papier beschouwd. Alleen voor affiches van rond 1900 was enige interesse."

Liep Le Coultre in het begin nog de drukkers af, al snel voerde zijn zoektochten naar nieuwe aanwinsten hem naar antiquariaten. "Maar veilingen, bijvoorbeeld van boedels van drukkerijen, bleken de beste manier om aan affiches te komen. Tot mijn verdriet werden die tijdens de kijkdagen vaak zwaar beschadigd. Gelukkig leerden de veilingmeesters mij al snel kennen en belden ze me als ze weer eens een rol drukwerk binnenkregen. Daardoor kreeg ik de kans om mijn verzameling uit te breiden én zijn er minder affiches verloren gegaan."

Affichemuseum

Zo groeide zijn collectie gestaag uit tot zo'n zes- à zevenduizend affiches, waaronder een 'nieuw' exemplaar van 'Etoile du Nord'. "Ik heb het gros van de verzameling inmiddels cadeau gedaan aan het ReclameArsenaal", zegt Le Coultre. "Dat is een stichting die zich inzet voor het behoud en beheer van het erfgoed van de Nederlandse reclame. Het ReclameArsenaal werkt nauw samen met het Affichemuseum in Hoorn en is één van de grondleggers van iaddb.org, een online archief waar alle affiches een plaats moeten krijgen. Ik ben als bestuurder bij alledrie die initiatieven betrokken."

Recordbedrag

Anno 2015 zijn er nog altijd weinig serieuze verzamelaars in ons land. "Mede daardoor is het lastig om de waarde van een affiche vast te stellen", legt Le Coultre uit. "Het is eigenlijk wat de gek ervoor geeft. Natuurlijk speelt de conditie een rol bij de waardebepaling, maar vaak is de wens om een affiche in eigendom te hebben de belangrijkste drijfveer." 

"Zo is onlangs het affiche 'L’Intransigeant' – ook van Cassandre – voor een recordbedrag van € 210.000 geveild door Van Sabben Poster Auctions in Hoorn. Dus is dat nu de waarde, al stond het voor die tijd misschien voor slechts een fractie van dat bedrag in de boeken…"