Nieuwsbrief 38 - Maart 2016
Goeroezemoes

Confronteren: niet makkelijk, wel verstandig

“Wij Nederlanders zijn direct, nuchter en to-the-point. We maken van ons hart geen moordkuil en zeggen waar het op staat.” Het is een hardnekkig misverstand, dat we zelf graag in stand houden. We zijn namelijk helemaal niet direct, we zijn juist meesters in het vermijden van confrontaties. Niet alleen in privésituaties, ook in ons werk. En dat is jammer, want het leidt tot vertraging, onnodige kosten en… tot conflicten.

Niet confronteren = aansturen op conflict

Wie een confrontatie vermijdt, stuurt namelijk aan op een conflict. Dat lijkt misschien tegenstrijdig, maar dat komt omdat we het woord 'confrontatie' onbewust vaak een verkeerde lading geven. De oorspronkelijke betekenis van confronteren is 'tegenover elkaar plaatsen'. Dat veronderstelt het vaststellen van verschillen en op zoek gaan naar manieren om die kleiner te maken of uit te onderhandelen. En dat is iets heel anders dan ruzie maken.

In mijn vak kom ik het vaak tegen, zeker in moeilijke tijden. Om te bezuinigen wordt de kaasschaafmethode toegepast. En nog eens, net zolang tot er in het vlees wordt gesneden. Niet verstandig, want hoewel het direct besparingen oplevert, is het zelden de oplossing voor het probleem dat eronder ligt. Datzelfde geldt voor projecten die niet lekker lopen of veel investering kosten en daarom in de ijskast wordt gezet.

Ik ben geen voorstander van dergelijke handelswijzen. Veel beter is het om in een zo vroeg mogelijk stadium te kiezen wat uw bedrijf wel en niet doet, kan en wil. Dus geen halve oplossingen doorvoeren, maar harde keuzes maken. Ik zeg niet dat dit altijd makkelijk is, wel dat het altijd verstandig is. 

Van betrokkenheid naar demotivatie

Want hoe groot is de kans dat zo'n ijskast-project op korte termijn wordt voortgezet? Nihil. En op langere termijn? Klein. Wat doet u ondertussen om de betrokkenheid te borgen van collega's die hun ziel en zaligheid erin hebben gestopt? Die vinden het nu al niet fijn dat ze 'hun' project niet meer kunnen draaien, maar houden hoop op de toekomst. 

Hoe langer het duurt, hoe minder zij zich verbonden voelen met hun werk en dus het bedrijf. En als over een paar jaar het besluit valt om het project alsnog definitief af te blazen, zakt hun vertrouwen naar een dieptepunt en zit u met gedemotiveerde, mopperende professionals in plaats van onvermoeibare kartrekkers!

Kiezen is moeilijk, maar belangrijk

Dat zou niet zijn gebeurd als u in een vroeg stadium een moeilijke beslissing zou hebben genomen. Bijvoorbeeld door de stekker uit het project te trekken of, in het geval van bezuinigen, door direct vast te stellen hoeveel de financiële en personele budgetten nu en in de nabije toekomst worden gekort.

Het is niet prettig om zo'n boodschap te brengen, maar het schept wel direct duidelijkheid. De situatie is voor iedereen helder en tijdens de gesprekken die u er met uw mensen over voert, is het een feit. Daardoor kunt u constructieve gesprekken voeren over de vraag 'hoe nu verder' in plaats van in 'ja maar'-discussies te verzeilen of over onzekere toekomstscenario's te dromen.

Daadkracht

Vlak voor de deadline van deze column lees ik een artikel van een Nederlandse grootbank over de markt voor schadeherstel, die in snel tempo krimpt. Daarin stellen de onderzoekers: "De markt verandert snel. In alle gevallen is daadkracht van de ondernemer nodig bij het maken van de juiste strategische keuzes. Dat kan in sommige gevallen ook de keuze voor bedrijfsbeëindiging betekenen." 

Over confronterend gesproken…